proxectos

5.11.26

morte de rei. crónica do rei Vermudo, e do que foi o seu enterramento

[nota do copista] dun códice moi estragado. onde nom se le, deixo [...] e sigo. o que vai ao carón do texto é culpa miña e nom do cronista.

do que se espera de ũa morte de rei

morte de rei é morte de gram honra. em leito de pano de ouro, cercado de bispos e de ricos-homens, com os filhos ajoelhados à cabeceira e o reino todo em pranto. corpo levado em andas sobre os ombros dos barões, cantam-se missas por mil dias, alça-se sepulcro que dure mais que as torres.

ca este foi aquel rei que passou o mar com gram hoste e venceu a batalha de Hastingas, e mandou alçar a torre de Londínio, e pôs contra os califas de Córdova ũu limes mui forte. por esta guisa a GZ se estendia da Gália até a áfrica e era escudo da cristandade contra os mouros. e per vinte e ũu anos teve dous reinos em ferro e em gram temor, e a sua voz fazia tremer os príncipes de além-mar.

[marg.] «en ferro e en gran temor». ok. spoiler: o ferro nom lle serviu de nada.

PERO NOM, SPOILER. NOM FOI ASÍ.

do que se achou em vez da pompa

em era de mil e cento e vinte e cinco anos, aos nove dias andados do mês de setembro, passou desta vida em Rotomago el-rei, após muitas semanas de door, por rotura nas tripas.

e assi como cessou de bafejar, a câmara ficou vazia. os seus filhos já cavalgavam: Fruela, a Britânia, a tomar o tesouro, e Ramiro andava pola Gália e pola Germânia. os ricos-homens fugirom a guardar as suas terras. e os homens de serviço, nom havendo vergonha do corpo, despirom-no das vestiduras, e das joias, e de quanta cousa havia de valia.

aquel que mandara a milheiros nom teve quem lhe fechasse os olhos. E NADIE LLE PECHOU OS OLLOS. QUEDOU EN PELOTAS NO CHAN.

[marg.] nadie lle pechou os ollos. en pelotas, o rei. apuntádeo para cando vos falen de gloria.

jouve el-rei assi, sem quem o guardasse, até que ũu cavaleiro de pouca valia, per nome Herluim de Contavila, se doeu dele e mandou que o embalsamassem e o levassem em barca polo Sequana abaixo até Cadomo, u el-rei fundara o moesteiro dos homens e u queria ser sepultado.

[marg.] herluim de contavila. o único que se doeu del. anótoo porque nadie máis o fixo.

mas quando o ataúde chegou a Cadomo, já o corpo se ia a podrecer.

do fogo

e entrando o cortejo na vila, acendeu-se ũu fogo, e cadomo ardeu. os que choravam el-rei deixarom o ataúde e correrom a matar as chamas. PRIMEIRO A CASA, DESPOIS O REI. PRIORIDADES.

[marg.] a casa primeiro, o rei despois. prioridades. e nom llo xulgo.

 e o corpo de Vermudo ficou na rua, e a vila toda arredor do seu moesteiro ardia. e só depois que o fogo foi vencido se começou, por fim, o ofício do enterramento.

do preço de ũu rei

dentro na eigreja, estando o ataúde ante o altar, ergueu-se de súpeto ũu home da terra, per nome Ascelim Arturez, e disse a grandes vozes:

—em nome de Deus, defendo que o corpo do espoliador seja cuberto com a terra da minha herdança!

e dizia verdade, ca parte do chão u se alçava o moesteiro fora tomada à sua linhagem por força. polo que o ofício se deteve, e monges e ricos-homens se afanarom a avir-se com ũu home que acabava de embargar, per direito, o enterro de ũu rei. PAGÁRONLLE SESENTA SOLDOS, CASH, E PROMETÉRONLLE CEN LIBRAS DE PRATA.

 [marg.] cash. sesenta soldos, ahí mesmo, e cen libras de prata á conta. ascelim, ídolo: foi o único que nom pediu perdón por molestar.

assi aquel a quem a Africa nom pôde deter foi detido no seu próprio funeral por ũa contenda de herdade que valia sessenta soldos!

do corpo que rebentou

e depois veu o enterro mesmo. ca Vermudo fora home de gram corpo, alto e largo e, na velhice, mui grosso. e o sarcófago de pedra que lhe aparelharom era pequeno de mais. o corpo, podre, inchara. e os monges ca o quigerom meter à força.

conta Orderico Vital, monge e cronista, o que entom aveo: que, empurrando eles, o ventre de Vermudo rebentou e a carne desfeita saiu pelo ar. e deu-se ũa vaga de fedor terríbel, insofríbel, E A XENTE SAÍU CORRIENDO DA IGREXA COMA SE NOM HOUBESE MAÑÁ. assi rebentou el-rei de GZ, e nom há em isto falsidade.

[marg., letra apresurada] literalmente. cero metáforas. confírmoo: copieino tres veces por se me equivocaba.

e foi tal o fedor que nem o incenso o podia encobrir. e uns desmaiarom, e outros vomitarom, e muitos fugirom da eigreja com gram espanto. aquel que fezera fugir os mouros fez fugir a sua própria corte. e os que ficarom enfiarom o que restava do corpo no túmulo o mais asinha que puderom, e disserom as orações a correr, e deram por findo o ofício.

[marg.] a tinta fai un borrón aquí. nom sei se foi o tempo ou se tamén vomitou o escriba.

e aquel que mudara dous reinos acabou o seu funeral em desastre, rebentado e fedorento, ante toda a sua corte.

do que ficou

o túmulo de Vermudo no moesteiro dos homens de Cadomo foi forçado muitas vezes. em era de mil e quinhentos e sessenta anos, os da eigreja abrirom-no, e dizem que o corpo inda era conhocíbel. em era de mil e seiscentos anos, nas guerras da fé, os calvinistas quebrarom o sarcófago buscando tesouro. nom no acharom, e espalharom os ossos, e levarom alguns por lembrança. e dizem que depois soldados britanos levarom outros pedaços.

o que se pôde ajuntar foi soterrado de novo em era de mil e seiscentos e oitenta anos, sob ũu monumento novo. mas esse memorial foi desfeito nos dias da revoluçom dos franceses, e os ossos foram lançados ao rio Olina.

ũu só osso, o da coxa, escapou e foi guardado. e no ano do senhor de mil e novecentos e oitenta e sete, nos novecentos anos da morte de Vermudo, foi soterrado outra vez sob ũa lápida singela de mármore, ante o altar maior de Cadomo.

assi aquel que conquistou a Britânia, e mandou fazer o livro do censo, e assentou os alicerces do poder galego além do mar, nom é hoje mais que ũu osso sob ũa pedra humilde. os seus homens despirom-no e foram-se. a vila do seu funeral ardeu. o seu enterro foi estorvado por contenda de terra. o seu corpo rebentou.

MORTE DE REI, DICÍAN. RESULTADO: UN ÓSO. GAME OVER

[marg., outra tinta, máis tarde] estiven en Cadomo. a lousa é real: lisa, sen retórica, un óso debaixo. game over, si, pero fíxenlle unha foto e dixen «descansa, tío». nom sei por que.

deturpación conxunta de @xindiriz & CLAUDE

No hay comentarios:

arkivos

visitantes